Ullahammaren 1882

"På garden var det kring 35 da innmark og nokre da natur-eng til ljåslått. Besteforeldra mine leigde tenestegjente heile året, og elles ekstra hjelp i slåttonna. Til vanleg hadde dei 6-7 kyr og hest, nokre hauer hadde dei og ei tid. Kornavlen var årviss, bygg og havre. Eit kvernhus med kvern og utstyr var i bra stand tike til kring 1920. Eg minnest godt at eg var med far og bestefar når dei skulde opp til kvernhuset og male korn. Kornet vart fyrst tørka på ein stor komfyr i kjøkenet. Eit arbeid som kvinnfolka hadde å stelle med. Det måtte vere god "kvennabør" når dei skulde male. So dei laut passe på når det var mykje regn om hausten. I 1918 var det tvangsdyrking, og etter måten eit stort areal vart tilsådd med korn. Om sumaren og hausten var det sers lagleg ver det året, og eg hugsar far sagde at det var den finaste byggavling han nokon gong hadde hausta inn. Her på Ulla hadde dei på den tid kjøpt inn eit nytt moderne truskeverk som var teke i bruk. Der kom kornet direkte i sekkane, i to eller tre sorteringer. Drivkrafta til truskeverket var ein lagleg bensin-motor. Kornet vart lagra på stabburet, i tunner eller kornbingar. Eg minnest ein dag denne hausten (1918) etter at truskinga var ferdig, eg kom burt på låven der far heldt på med noko arbeid. Han hadde sett tilside nokre fulle kornsekker, og han  fortalde at desse korsekkane skulde sendast til Austerike der det var stor hungersnaud den tid verdskrigen var slutt."